@@ fun kids club @@

@@ fun kids club @@
کلوپ سرگرمی برای کودکان
آخرين مطالب
لینک دوستان

 

 

 

 

 

 

  www.radin2010.niniweblog.com

 www.funclubkids.niniweblog.com     

سلام به همه مامانای مهربون ' اگر تمایل به خرید لباس کودک برندهای ترک در تلگرام هستید

لینک زیر را کلیک کنید با سپاس فراوان

https://telegram.me/joinchat/04b07d29017607e2a1a574049fbb4b7c

 

دوستان میتونید لینک رو در قسمت آدرس بار  کپی کنید و از این طریق عضو شوید



[موضوع : ]
[ شنبه 24 / 5 / 1394 ] [ 11:39 قبل از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

قصه,شعر کودکانه

 

حلزون خال خالی

 

آی حلزون شاخکی!

کجا می ری یواشکی؟

 

جلو میری یواش و ریزه،ریزه

 پوتنت چه نرم و خیس و لیزه

 

خالهای  دونه،دونه داری

به روی پشت خود یه لونه داری

 

ساکتی و خجالتی و تنها

بمون توی باغچه خونه ما

 

 

منبع:کودک سیتی(مهری ماهوتی)



[موضوع : ]
[ سه شنبه 30 / 10 / 1393 ] [ 2:32 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

کودک را به صبر کردن عادت دهید.

صبر کردن و منتطر ماندن مهارتی اکتسابی است و با آموزش ایجاد می شود .اگر کودک عادت کرده که هر وقت صحبت شما را قطع کرد شما بلافاصله به او توجه کنید ،باید این عادت را در او تغییر دهید.

 

•از علامت هایی که تعیین کرده اید،استفاده کنید تا کودک دریابد که او را دیده اید و می دانید با شما کار دارد.

•ابتدا کودک را چند لحظه منتظر بگذارید.هدف شما این است که شرایط را در کنترل خود داشته باشید.با علامت به کودک نشان دهید که او را دیده اید و بعد از چند لحظه که منتظر ماند ،خودتان حرفتان را قطع کنید و به حرف کودک گوش کنید.به تدریج،زمان بین علامت دادن و پاسخ را طولانی تر کنید.حتما کودک را برای اینکه آرام وساکت منتظر تمام شدن صحبت شما شده ،تحسین کنید.

•از ساعت زنگ دار استفاده کنید.گاهی شما آنچنان سرگرم انجام کاری هستید که نمی توانید آن را رها کنید و بنابراین ،کودک مجبور خواهد بود بیش از چند ثانیه یا چند دقیقه منتظر بماند،به ویژه اگر کار او با حرف حل نشود و نیاز به کمک شما داشته باشد .در این حالت،از یک ساعت زنگدار استفاده کنید تا کودک بداند چه قدر باید منتظر بماند.((دخترم،باید کارم را تموم کنم ،بیش از چند دقیقه طول نمی کشه.وقتی این ساعت زنگ زد کار من تموم می شه و می آم.))ساعت زنگ دار را یا خودتان تنظیم کنید و یا از کودک بخواهید ساعت را برای مدت مشخصی تنظیم کند،ولی حتما وقتی ساعت زنگ زد،به قول خود عمل کنید.

•وقتی کودک در حال انتظار است ،برای او یک سرگرمی فراهم کنید.در نظر کودک،مدت انتظار پایان ناپذیر است،بنابراین وقتی باید منتظر شما بماند،به او یک سرگرمی پیشنهاد کنید تا گذشت زمان برایش آسان تر شود.اگر می خواهید مدتی با تلفن صحبت کنید،یا اینکه خیلی کار دارید و وقت ندارید به کار کودک رسیدگی کنید از قبل برنامه ریزی کنید و پیش بینی کنید .مثلا بگذارید آب بازی کند یا اسباب بازی مورد علاقه کودک را به دستش دهید.بهتر این است که کودک را در کاری که مشغول آن هستید دخالت دهید.برای مثال ،اگر در حال درست کردن سالاد هستید ،بگذارید کودکتان برگ های کاهو را جدا کند و اگر ظرف می شویید،بگذارید چند تا بشقاب را آب بکشد.خلاصه اینکه همیشه مقداری خوراکی یا اسباب بازی در دسترس داشته باشید که هر گاه گرفتار بودید و نتوانستید کار کودک را انجام دهید ،با دادن آنها او را سرگرم کنید.با این عمل هم شما به کارتان می رسید و کودک رامزاحم کارتان نخواهد شدو هم به او می آموزید که چطور خودش را سرگرم کند.

•در مورد طول مدت انتظار،زیاد در حق کودک اجحاف نکنید.کودک را بیش از حد در انتظار نگذارید.شما ممکن است وقتی در یک فروشگاه مشغول صحبت با دوستتان هستید گذشت زمان را فراموش کنید.ولی برای کودک تحمل در انتظار ماندن زیاد راحت نیست .اگر کودک پس از مدتی واکنش نا مناسبی از خود نشان می دهد،بدانید که شما مسئول  آن رفتار هستید.

•به کودک برای صبر و حوصله اش پاداش بدهید.وقتی کودکتان حتی وقتی واقعا به حضور شما نیاز دارد صبورانه انتظار می کشد،فراموش نکنید که باید او را تحسین کنید و بلافاصله با آنچه در دسترستان است مثلا یک لیوان آب میوه،یک شکلات کوچک و...به او پاداش بدهید.

سرچشمه



[موضوع : ]
[ شنبه 7 / 4 / 1393 ] [ 11:10 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

پیشگیری از خشم کودک هنگام لباس پوشیدن

 

پوشیدن لباس یکی از مسائلی است که ممکن است موجب ناراحتی و خشم کودک گردد.زمانی که می خواهید لباس به تن کودک نمایید ،اگر عجله داشته باشید و بخواهید با عجله لباس به تن او کنید،برخوردی با کودک به وجود می آید و کودک دچار خشم شدید می گردد،به طور مثال:

مادر:زهرا جان ،با عجله لباس را بپوش،زیرا می خواهیم بیرون برویم.

کودک:نه،من نمی خواهم.

در این زمان هم مادر و هم کودک دچار استرس هستند و مغز تحتانی هر دو تحریک شده است.قبل از اینکه حالت خشم شدید به کودک دست بدهد،به او حق انتخاب بدهید و به او بگویید:«زهرا جان،عزیزم،آیا می خواهی امروز شلوار جین بپوشی؟آن شلوار جین خوشگلت را؟»

سپس در زمانی که می خواهید لباس به تن کودک کنید،توجه او را به مطلب یا موضوعی جلب نمائید،مثلا برای او آواز بخوانید و از او سوال کنید«آیا من خوب آواز می خوانم؟»این عمل شما سبب می شود که مغز فوقانی کودک فعال گردد و هیچ گونه خشمی به او دست ندهد و زمان لباس پوشیدن کودک توأم با شادی و آرامش بگذرد.

سرچشمه



[موضوع : ]
[ شنبه 7 / 4 / 1393 ] [ 11:05 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

خاموش کردن و سرکوب خلاقیت کودک


     

افزايش خلاقيت كودكان 

آيا كودك شما هم از آن بچه هايي است كه تا وقتي بيدار است بدون وقفه سوالات مختلفي از شما مي پرسد ؟ چرا آسمان بالاست و زمين پايين ؟ چرا اسم توپ ،توپ است ؟ چرا دو تا چشم داريم و يك بيني ؟ اگر جاي چشم و گوش عوض مي شد چه مي شد ؟ و اگر به هر يك از سوالات او پاسخ دهيد .دوباره سوالات جديدتر مي پرسد و دوباره چرا و چرا و .... آنقدر كه فرياد شمارا به آسمان بلند مي كند؟


تمام كودكان قبل از دبستان داراي استعداد خلاقيت در عالي ترين حد خود هستند و هنر والدين و معلمان ، خاموش كردن و سركوب كردن اين استعداد است ! بهتر است بدانيد كودك خلاق ، كودكي است كه با جوابهاي سطحي شما قانع نمي شود .به اعتقاد تورنس متخصص خلاقيت در كودكان ، در سه سالگي خلاقيت بچه ها افزايش مي يابد و تا چهار تا چهار و نيم سالگي به اوج خود مي رسد .اما در پنج سالگي و با ورود به آمادگي ناگهان سقوط مي كند.
حكايت خواندني تر زير به نوعي دليل آن را بيان مي كند : اولين روزي بود كه علي كوچولو خيلي خوشحال شد چون نقاشي را دوست داشت .سريع دفترش را باز كرد و شروع به نقاشي كرد اما معلم گفت : صبر كنيد .او روي تخته منظره اي را رسم كرد و گفت : اين منظره را در دفتر خود بكشيد . ساعت بعد سفالگري داشتند.. علي كوچولو سريع تكه اي گل برداشت و شروع به ساختن چيزي كرد.اما معلم گفت : صبر كنيد . ظرف شبيه اين كه من ساخته ام درست كنيد . ساعت بعد و ساعتهاي بعد نيز وضعيت مشابه اين دو ساعت بود. روزها گذشت و علي كوچولو ياد گرفته بود چيزي را بكشد كه معلمش مي كشد و چيزي را بسازد كه او مي سازد.روزي به دليل تغيير محل كار پدرش ، علي كوچولو نيز ناچار شد به مدرسه اي ديگر برود .معلم وارد كلاس شد و گفت : بچه ها اين ساعت نقاشي داريم .علي كوچولو صاف نشسته بود .معلم پرسيد : پس چرا چيزي نمي كشي ؟ اما او بلد نبود چيزي بكشد .او منتظر بود معلم ، روي تخته يك نقاشي بكشد و بعد او نظير آن را در دفترش رسم كند .ساعت بعد سفالگري داشتند.علي كوچولو باز هم بيكار نشسته بود ومنتظر بود تا معلم چيزي بسازد. معلم پرسيد : پس چرا كاري انجام نمي دهي ؟ اما او نمي توانست ،بلد نبود .او ديگر فراموش كرده بود كه خودش هم مي تواند بسازد .فقط منتظر بود تا كار معلم را تقليد كند. ظاهرا معلم قبلي علي كوچولو بخوبي از عهده وظيفه كشتن خلاقيت او برآمده بود !
ارنست ديمنه مي گويد : تمامي كودكان تا قبل از ورود به مدرسه داراي نيروي تخيل قوي و تفكر شهودي و زنده از واقعيت هستند. اما ديري نمي پايد كه اين حس زيبا و فهم خلاق از جهان هستي ، در هياهوي آموزش رسمي مدرسه رنگ ، مي بازد.
براي افزايش خلاقيت كودكان چه كنيم ؟
با تحريك كودك به ديدن ، شنيدن ، لمس كردن ، كشف كردن و آزمايش كردن مي توان خلاقيت را در آنها افزايش داد. اگر پدر و مادر با حوصله اي هستيد و با كمال اشتياق به صحبت ها و سوالات او گوش فرا مي دهيد. بدانيد كه نتيجه رفتار خويش را در رشد خلاقيت كودكتان مشاهده خواهيد كرد . اگر او در مورد مساله اي نظر مي دهد ، به او توجه كنيد .خنديدن به پيشنهاد او يا رد كردن نظريه او يكي از بهترين راهها براي سركوب خلاقيت در فرزندان است !
به او اجازه دهيد تصميم هاي غير معقول بگيرد و تا جايي كه ضرري متوجه شما يا خودش نمي شود ، اين ايده هاي غير معقول را به اجرا گذارد .مثلا اگر در وسط تابستان تصميم گرفت برای بيرون رفتن كاپشن بپوشد ،مانع او نشويد. وقتي به او اجازه مي دهيد تصميمات خود را اجرا كند ، از يك سو احساس مي كند افكار او نيز ارزشمند است و از سوي ديگر به نتايج تصميمات خود نيز پي مي برد. فراهم آوردن فرصت انجام برخي از آزمايش ها ي علمي ، به او كمك مي كند ،تا در يابد كه تمام تجربيات منجر به موفقيت نمي شود و موفق نشدن نيز مساوي با شكست خوردن نيست .

شكست زمينه پيروزي 
اصرار نداشته باشيد به اين كه جلوي شكست او را بگيريد.اين كار موجب از بين رفتن ابتكار و تدبير وي مي شود و در واقع او از شكست نخوردن آسيب بيشتري مي بيند تا از شكست خوردن . بچه ها از راه سعي و خطا مي آموزند ،آنها بايد براي انجام هر كار ، سعي كنند ، شكست بخورند و سپس راه ديگري را انتخاب كنند .به اعتقاد دكتر تورنس ممانعت فرزند از انجام يك كار از ترس شكست خوردن او ،بزرگترين مانع رشد خلاقيت در دوران طفوليت است .يكي از خصوصيات افراد فوق العااده توانايي مقابله با شكست است . چراكه آنها كاري بسيار بزرگ و مشكلي را آغاز مي كنند كه ممكن است نيمه كاره بماند يا با شكست مواجه شود .

طرح سوالات واگرا
در مواقع فراغت ، مثلا وقتي در اتوموبيل نشسته ايد يا وقتي در مطب دكتر در انتظار نوبت هستيد .با طرح سوالات واگرا، خلاقيت او را تحريك كنيد .مثلا از او بپرسيد : فكر مي كني از چوب بستني چه استفاده هايي مي توان كرد؟
گاهي اوقات ، خودتان نيز مثالهايي غير معمول بزنيد .مثلا بگوييد مي شود با آن چاي را هم زد...از او نيز بخواهيد موارد ديگري را ذكر كند.

آشغال ها را دور نريزيد
يك كودك خلاق مي تواند از هر چيزي كه به نظر شما آشغال و به درد نخور است .چيزهاي جالبي درست كند .پس خرده كاغذ ، چوب ،قوطي هاي خالي پودر و شامپو ، سبد هاي گل ، چوب بستني و ... را دور نريزيد و البته خيلي هم نگران تميزي اتاق او نباشيد .يادتان باشد تاكنون كسي به دليل نظيف بودن بيش از حد ، جايزه نوبل نگرفته است !

شايد خرس ،آبي باشد
اصرار نكنيد كودكتان به شيوه مشخص و در چارچوب معيني كار كند .اگر در نقاشي خرس اش را آبي رنگ كرد و آسمان را سبز ، به او انتقاد نكنيد.يكي از نشانه هاي افراد خلاق اين است كه به گونه اي متفاوت فكر مي كنند و راههاي متفاوت انتخاب مي كنند .به گفته اوشو: فراموش نكن كه افراد خلاق هميشه سعي دارند راههاي عوضي را امتحان كنند اگر هميشه راه درست بروي ، هرگز خلاق نخواهي بود ، زيرا راه صحيح يعني راه كشف شده توسط ديگران .
و بالاخره سعي كنيد تا مي توانيد قبل از آن كه كودكتان وارد دبستان شود .خلاقيت او را تا حد امكان پرورش دهيد چراكه مدرسه ، حتي اگر كودك شما معلم خوبي داشته باشد ، به دليل تعداد زياد بچه ها ، امکان رشد خلاقيت در او بسيار كمتر است

سرچشمه



[موضوع : ]
[ سه شنبه 3 / 4 / 1393 ] [ 1:37 قبل از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

رفتار کودک را تحسین نه شخصیت او را


     

وقتی والدین به خاطر مشکلاتی که در مواجهه با رفتار کودک خود دارند،باما مشورت می کنند،اغلب انقدر درمانده اند که حتی نکته مثبتی هم برای گفتن ندارند.آن ها شخصیت کودک را با کلماتی نظیر:لجباز ،تنبل،و خودخواه توصیف می کنند.این یک حلقه معیوب است و راه به جایی نمی برد.تغییر دادن شخصیت به مراتب از تغییر دادن رفتار مشکل تر است.وقتی برای تغییر دادن رفتار کودک تلاش می کنید ،احتمال موفقیت شما بیشتر است.

 

به بچه نگویید،<چه دختر خوبی>زیرا این جمله بدین معناست که هدف ،عبارت است از خوب بودن در تمام اوقات،مسلم است که این انتظار غیر ممکن است.به جای آن می توانید((من از طرز حرف زدنت با خواهرت خوشم آمد)).گفتن عبارت <پسر خوب>یا <دختر خوب>نمی تواند احساس مشخصی را را به کودک القا کند،مگر آنکه کودک بتواند آن را با رفتارهای خویش ارتباط دهد،زیرا تصور هر کس از خود ،بر پایه تصوری که از اعمالش دارد استوار است.

موثر ترین راه برای آموزش رفتار خوب،شکل دادن رفتار با تحسین است.این روش تربیتی ،باید به طور مداوم مورد استفاده قرار گیرد تا رضایت شما را از رفتارهای جدید فرزندتان نشان دهد.

از تحسین های ویزه استفاده کنید


هدف از تحسین کردن،افزایش رفتار های شایسته است پس شما باید بر رفتار های خاصی که مورد قبولتان است ،تاکید کنید.هر چه تحسین شما اختصاصی تر باشد ،کودک درست بودن کارش را بهتر درک می کند و احتمال اینکه آن عمل را تکرار کند نیز بیشتر می شود.برای نمونه یک روز صبح متوجه می شوید که فرزندتان رختخوابش را مرتب کرده است،در همان حال مشغول شانه زدن موهایش است.اگر به سادگی بگویید <آفرین عزیزم>او نمی فهمد که منظور شما رختخوابش است یا موهایش.پس بگویید (از اینکه امروز صبح رختخوابت رو جمع کردی خیلی خوشم اومد ممنونم)

وقتی والدین برای یافتن نکته مثبتی در رفتار کودکشان دچار مشکل می شوند ما از آنان می خواهیم که از رفتارهای پسندیده کودکان خود یادداشتی تهییه کنند.ما والدینی را دیده ایم که فریاد می زنند:((هیچی برای نوشتن نبود))اما بیشتر پدر و مادر ها از مشاهده آن همه رفتار های خوبی که نوشته بودند و از نقشی که این یادداشت ها در یادگیری روش تحسین داشت ،شگفت زده می شدند.

وقتی شما از این روش استفاده می کنید ،در پایان هر روز ،یادداشت ها را به کودکتان هم نشان دهید.این کار،روش خوبی برای صحبت کردن در مورد وقایع هر روز است و با این کار هر دو شما احساس خوبی خواهید داشت.

سرچشمه



[موضوع : ]
[ سه شنبه 3 / 4 / 1393 ] [ 1:34 قبل از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

ادب و نزاکت در خانه


  •  

موقعیت

فرزندم،رفتارهای بدی در خانه دارد.او با ما و خواهر و برادر هایش بی ادبی می کند.او کارهایی می کند و حرف هایی می زند که اگر در خارج از خانه اتفاق بیفتند،به شدت خجالت می کشم.

فکر کنید


فرزندتان در بزرگراه نمی دود،با چاقوی آشپزخانه بازی نمی کند و گل سفالگری اش را روی ضبط شما نمی چسباند زیرا به صورت های مختلفی نشان داده اید که چنین رفتار هایی را تحمل نخواهید کرد.به همین صورت،باید مصمم باشید که انجام رفتار های بد را نیز مجاز ندانید.

 

راه حلها

1.مراقب باشید کسی در خانه به کار های بد او نخندد.خندیدن،بچه ها را تشویق می کند تا رفتار های بد را منبع شوخی و سرگرمی بدانند.

2.از این سوال قدیمی که:"چه گفتی؟"بپرهیزید.در عوض حرفی را که او گفته است به صورتی که برایتان قابل قبول است بازگو کنید:(دوست دارم بشنوم ممکن است کیک بیشتری به من بدهی؟)

3.آموزش بدهید و سرزنش نکنید.به جای گفتن:(این کار خیلی زشتی است.مثل یک خوک رفتار نکن!)بگویید:(آروغ زدن سر میز کاری بی ادبانه است و اگر این کار را انجام دادی،باید بگویی ببخشید.)اگر فرزندتان نمی دانست رفتار صحیح چیست ،درس با ارزشی به او داده اید و اگر می دانست ،رفتار های خوب ت کند.خودتان را با اصلاح رفتار او نشان داده اید و احتمالا باعث شده اید از انجام چنین رفتاری احساس حماقت کند.

4.اگر کودکی برای تظاهر یا از کوره در رفتن شما رفتار های نا مناسبی می کند،بهترین کار این است که توجهی به او نکنید و از وی دور شوید.می توانید آشکارا او را نادیده بگیرید و پشتتان را به او کنید و بر مسئله دیگر متمرکز شوید.بعد ها در فرصتی مناسب،با فرزندتان در مورد رفتار های صحیح صحبت کنید.

5.به چشمان فرزندتان نگاه کنید و بگویید:(وقتی بتوانی با استفاده از رفتار های مناسب از من سوالی بکنی،خوشحال می شوم که پاسخ تو را بدهم)وقتی رفتار های مناسبی دارد،او را تحسین کنید.

6.الگوی رفتاری باشید که دوست دارید از فرزندتان ببینید.والدین،در برخورد با بچه ها براحتی فراموش می کنند که از چنین عباراتی استفاده کنند:(لطفا)،(متشکرم)،(ببخشید).رفتار های خود را به خاطر آورید.این درس خوبی است و زندگی را خوشایند تر می کند.پس به جای جمله(برو و یک چکش برایم بیاور) بگویید:(لطفا برایم یک چکش بیاور.)

سرچشمه



[موضوع : ]
[ سه شنبه 3 / 4 / 1393 ] [ 1:31 قبل از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

ترس از موجودات خیالی

 

موقعیت

فرزندم از هیولا،روح وجن و دیگر موجودات ترسناک خیالی می ترسد.او تصور می کند که آنها زیر تختش پنهان شده اند.می گوید که این موجودات در کمدش زندگی می کنند.او مصرانه می گوید که صدای آنها را در زیر زمین شنیده است.چرا چنین غولهایی را خلق کرده است؟برای دور شدن چنین موجودات خیالی چه کاری می توانیم بکنیم؟

فکر کنید

بچه هایی که از افسانه های پریان و داستان های دیو و دلبر لذت می برند،از موجودات ترسناکی که در کمدشان پنهان شده اند نیز می ترسند.داشتن تخیلات،امری طبیعی و نشانه سلامت کودکان است،هر چه تخیلات آنهادقیق تر باشد ،احتمال بیشتری وجود دارد که موجودات ترسناکی را در ذهنشان خلق کنند.

راه حلها

1.کم کم تفاوت بین «واقعیت» و «تخیل» را به او بیاموزید.وقتی موجود خیالی را در تلویزیون می بینید ،در مورد آن با فرزندتان صحبت کنید.در مورد تفاوت های بین خرگوش واقعی باغ وحش و خرگوش پشمالوی عروسکی صحبت کنید.وقتی رانندگی می کنید و یا در صفی منتظر ایستاده اید،بازی کلمات را انجام دهید.شما یا او،نام چیزی را بگویید و دیگری بگوید آن چیز واقعی است یا خیالی.مثلا،زرافه-واقعی ،پری دریایی -خیالی.

2.بچه هایی که قدرت تخیل نیرومندی دارند،برای رهایی از غول های خیالی خود از ابزاری تخیلی استفاده می کنند.به فرزندان یک بطری آب پاش (اسپری)بدهید و بگویید این وسیله غول ها را از بین می برد یا آن ها را به موجوداتی بی ضرر تبدیل می کند.روش مفید برای بسیاری از بچه ها ،درست کردن تابلویی بزرگ است که روی آن نوشته شده باشد «ورود غول ها ممنوع».این تابلو را روی در اتاق خواب کودک آویزان کنید.

3.واکنش شدیدی نشان ندهید.واکنش افراطی شما به غول خیالی فرزندتان ،تنها به آنها اعتبار بیشتری می بخشد.اگر سعی کنید فرزندتان را متقاعد سازید که در کمدش هیچ نوع هیولایی وجود ندارد،اما هر شب،عدم وجود هیولا را بررسی کنید و بگویید :«دیدی ،هیچ هیولایی اینجا نیست.!»کودک تردید می کند که اگر غولی وجود ندارد،چرا همیشه به داخل کمد نگاه می کنید.در حالی که ترس کودک را تصدیق می کنید،برخوردی کاملا واضح ومثبت داشته باشید.

4.چند اقدام ساده،به کودک کمک می کند تا احساس راحتی بیشتری بکند،مانند:باز گذاشتن در اتاق خواب او،دادن چراغ قوه به او و بستن در کمد یا باز گذاشتن آن(بستگی به کودک دارد).اگر در اتاق خواب کودک چراغ خوابی روشن کنید،ترسش کمتر می شود.چراغ خواب های کوچک نیز سایه های ترسناک را از بین میبرند.انعطاف داشته باشید.بچه ها اغلب سعی می کنند ترسشان را به صورت های غیر معمول کنترل کنند،نظیر:خوابیدن روی زمین یا آواز خواندن در حالی که از پله ها بالا می روند.اگر این کار باعث احساس امنیت بیشتر آنها می شود،چرا این کار را نکنند؟

5.فرزندتان را مجبور نکنید مستقیما با ترسش رو به رو شود.مثلا وادارش کنید که به زیر زمین برود تا با ترس خود از جاهای تاریک غلبه کند.شاید قلب کودک بیچاره از شدت ترس بایستد!!

سرچشمه



[موضوع : ]
[ سه شنبه 3 / 4 / 1393 ] [ 1:29 قبل از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

تف کردن در کودکان

 

موقعیت

پسرم فکر می کند تف کردن کاری کاملا عادی است.تف کردن روی زمین به خودی خود کار بدی بود که او انجام می داد،اما بتازگی دیده ام که به خواهرش نیز تف می کند!

فریاد زدن بر سر او مانع این کار نشده است.چه نظری در این مورد دارید؟

فکر کنید

بعضی بچه ها ،فوتبالیست مورد علاقه یا کودک بزرگتر از خود را می بینند که تف می کند و ناگهان فکر می کنند این کار مخصوص افراد بالغ است.آنها با کمی تمرین متوجه می شوند که هر بار می توانند بیشتر و تا مسافتی دورتر تف کنند.بعد،انواع کاربردهای این ورزش خلاقانه را پیدا می کنند!وظیفه پدر یا مادر است که به چنین کودکی دیدگاهی صحیح در مورد تف کردن بدهند.

راه حلها

1.آشکارا به فرزندتان بگویید که اجازه نمی دهید  تف کند.به او توضیح دهید دهید که این کار از نظر اجتماعی غیر قابل قبول است(بجز در زمین های بازی فوتبال حرفه ای؟!)بهاو توضیح دهید که تف کردن میکروبها را پخش می کند.مجازاتی برای هر بار که متوجه شدید تف می کند،تعیین کنید و بدون استثنا به آن عمل کنید.مثلا اگر او را دیدید که هنگام بازی در بیرون از خانه تف می کند،مجازات مناسب او این است که وادارش کنید 15 دقیقه به داخل خانه بیاید و گوشه ای بنشیند.اگر داخل خانه تف کرد،او را وادارید تا سطل و اسفنج بیاورد و آن قسمت یا تمام سطح اتاق را تمیز کند.

2.برای استفاده از دهان،روش خلاقانه دیگری به فرزندتان بیاموزید.برایش ساز دهنی ،سوت یا نی بخرید.بگذارید آدامس بدون قند بجود.به او بگویید آدامس را در دهان نگهدارد.

3.به او بیاموزید که نارحتیهایش را چگونه کنترل کند.بعضی بچه ها به عنوان روش مبتدی ناسزا گفتن تف می کنند.به فرزندتان کمک کنید احساساتش را محترمانه بر زبان بیاورد.

4.او را ملزم کنید هر بار که تف کرد ،دندان هایش را مسواک بزند و با نخ دندان آنها را تمییز کند.،این کار روش مناسبی برای حفظ سلامت دندان هاست و تکرار آن می تواند به سرعت منجر به ترک این عادت شود. 

سرچشمه



[موضوع : ]
[ سه شنبه 3 / 4 / 1393 ] [ 1:27 قبل از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

نکاتی پراکنده در مسائل کودک : 

• به قولهایی که به کودک می دهید کاملا مقید باشید ! چه در تنبیه ، چه در تشویق . 
• به دعوا های دو کودک نباید اهمیت ویژه نشان داد . چون آن را مهم تر جلوه می دهد و آنها حساس تر می شوند . 
• تا می توانیم اشکالات و عیب های کودک را نبینیم ! اگر قرار شد نبینیم و توجه نشان ندهیم ، هیچ اهمیتی ندهیم چه با نگاه و یا حرکات صورت و ... . 
• بچه باید بچگی کند ، نه اینکه به کلاس زبان برود ! دقت شود که کلاس های اضافی و تقویتی برای بعد از 11 سالگی است . 
• بچه های پیش فعال و اکتیو را باید به کارهای عملی مثل بستن پیچ و مهره و یا باز کردن سرپیچ لامپ و ... انداخت . 
• اگر فرزندتان برادر یا خوهر کوچکش را می زند ، مسئولیت آنها را به او بده و بری این کار برایش پاداش قائل شو . 
• در مراحل تربیت همیشه نباید توقع پاسخ مثبت داشت . کودک در نوسان است . 
• هیچ گاه بین کارتون دلخواه کودک ، برنامه را قطع نکن !

• زیاد به کودک دستور نده ، اما گاهی هم او را به کار بینداز . 
• کودک باید صاف تلوزیون تماشا کند . صدای تلوزیون کم باشد تا گوشهایش به صداها حساس شود . شاید نیاز بود در عبور از خیابان صدای بوق ها را خوب بشنود تا بیشتر مراقب باشد . 
• بازی هایی که ابهت تو را می شکند و برخورد های فیزیکی دارد را با کودک انجام نده . اما بسیار خوش اخلاق باش. 
• به صحبت های کودک گوش کن . کودک پر حرف است ! 
• جدی و با ابهت از کودک چیزی بخواه یا دستور بده . 
• کودک حواس پرت است و گاهی هم بی توجه . ابتدا توجهش را جلب کن تا به تو نگاه کند ، بعد با او صحبت کن . 
• در بازی های مسابقه ای سعی کن بازنده تو باشی . 
• جملات دستوری را نباید پرسشی گفت . مثل : جاتو جمع کردی ؟ 
• به کودک قرقرو باید بی اعتنایی کرد . 
• دو چیز برای بچه آرامش بخش است : صدای آب و صدای جیرجیرک . 
• کودک را در مسائل خودش درگیر کنید . مثل : کیفش ، کفشش ، مدرسه اش و ... . 
• سعی شود صبحانه کودک شامل : شیر گلاب ، عسل ، خامه تزئین شده ، نان جو ، عدسی و آن چیزی که او دوست دارد باشد . 
• اگر کودک در خواب راه می رود : 
1 – راه های خروج را ببندیم 
2 – از آژیر خطر با حسگر عبور استفاده کنیم 
3- مکان خوابش را عوض کنیم . 
• بازی شغل کودک است ! 
• برای هر رفتار بد ابتدا یک جایگزین پیدا کن ، بعد او را نهی کن ! اول شکلات را بده ، بعد چاقو را از او بگیر ! 
• اگر کودک شب ادراری دارد ، روزها قبل از رفتن به دستشویی او را به نگه داشتن چند ثانیه ای تمرین دهیم تا مثانه اش تقویت شود



[موضوع : روانشناسی کودک]
[ دوشنبه 15 / 2 / 1393 ] [ 4:02 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

نکاتی در مورد بازی های کودکانه : 

• مهم است بدانیم حداقل زمان بازی با کودک دو ساعت است . در غیر این صورت کودک ارضا نشده و این نیاز در وی به صورت عقده باقی می ماند . پس اگر والدینی کودکشان را به پارک یا محلی برای بازی و تفریح بردند ، تا قبل از این زمان او را محروم نکنند . 
• بازی خانه سازی کودک را صاحب اختیار بار می آورد و به او می آموزد که باید ساخت !

• بازی ترکاندن باد کنک برای رفع عقده ها و رهایی از خجالتی بودن مفید است . به کودک می فهماند که بزرگترین چیزها ( مشکلات ) هم به دستان تو می ترکد ! می فهماند که عقده هایت را بترکان . 
• خمیر بازی منعطف بودن را به طور غیر مستقیم به او می آموزد و به او می فهماند لج باز نباش و گاهی هم تو تغییر کن . 
• تلفن بازی : بازی که در آن والدین با استفاده از دو عدد گوشی تلفن با کودکشان تلفنی صحبت می کنند ، این بازی بهترین وصیله برای ارتباطی کردن و آموختن روابط عمومی و رفع خجالتی بودن است . 
• دروغ ابزار بازی کودکان است ! چون خیال پرداز است و قدرت تصویر سازی بالایی دارد . این عیب کودک نیست . دقت شود



[موضوع : روانشناسی کودک]
[ دوشنبه 15 / 2 / 1393 ] [ 4:00 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]
صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 ... 91 صفحه بعد
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

این وبلاگ رو برای پسرم رادین ثبت میکنم تا بتونم از این طریق به هوش و خلاقیت بیشترش کمک کنم. امیدوارم شما هم بتونید از این وبلاگ بهره لازم رو ببرید. هر انتقاد و پیشنهادی رو به گوش جان خواهم شنید. فرزند خوب ساختنی است نه داشتنی!
آرشيو مطالب
آمار وبلاگ
آنلاین : 5
بازدید امروز : 615
بازدید دیروز : 950
بازدید هفته گذشته : 1565
کل بازدید : 1456960
امکانات وب