@@ fun kids club @@
کلوپ سرگرمی برای کودکان
آخرين مطالب
لینک دوستان

      

 

www.radin2010.niniweblog.com

 www.funclubkids.niniweblog.com 

 

 



[موضوع : ]
[ دوشنبه 15 / 2 / 1393 ] [ 3:49 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]
 
آیا یک متولد خردادی اطراف‌تان می‌شناسید؟ دست بر قضا او فرزند خود شما نیست؟ شاید هم خواهرزاده یا برادرزاده‌ای است که به شدت دوستش دارید. به هر حال اصلا بعید نیست اگر یک کودک خردادی دوست داشتنی دوروبرتان باشد.
 

برترین ها: آیا یک متولد خردادی اطراف‌تان می‌شناسید؟ دست بر قضا او فرزند خود شما نیست؟ شاید هم خواهرزاده یا برادرزاده‌ای است که به شدت دوستش دارید. به هر حال اصلا بعید نیست اگر یک کودک خردادی دوست داشتنی دوروبرتان باشد. اگر با چنین بچه‌ای نسبت نزدیکی دارید،  به خصوص اگر والدین او هستید باید بدانید این بچه‌ها در كل برای راحتی و آسایش آمده‌اند و همواره طالب خوشی هستند. هر چند در عین حال بچه‌های زبر و زرنگی نیستند و همه خواسته‌های‌شان را در اوج آرامش و بدون هیچ عجله‌ای پیش می‌برند. این بچه‌ها به محض این‌که به دنیا می‌آیند دوست دارند بخورند! طعم‌های تازه را امتحان کنند و از آنجا که بچه‌های راحت‌طلبی هستند اگر در این راه مانع آن‌ها شوید غائله‌ای به راه ‌می‌اندازند که حتی تصورش هم برای‌تان مشکل است. در ضمن یادتان باشد هرگز از این بچه‌ها توقع نداشته باشید که کارها را به سرعت پیش ببرند. این بچه‌ها ذاتا روی دور کند هستند! بنابراین خیلی برای سرعت دادن به آن‌ها خودتان را خسته نکنید.



کم سرعت اما پرتحرک!

همان‌طور كه گفته شد، كودكان خردادی ناخودآگاه کند هستند اما این دلیل نمی‌شود که شیطنت نکنند و پرتحرک نباشند. برعکس جست‌وخیز این بچه‌ها آنقدر زیاد است که به شدت دیگران و  به خصوص پدربزر‌گ‌ها و مادربزرگ‌ها را كلافه می‌كنند چون ذات آرام افراد مسن با ماهیت پرجنب وجوش این بچه‌ها چندان سازگار نیست. سعی نکنید این ماهیت را تغییر دهید چون در نهایت به جایی نخواهید رسید. در این مورد بهتر است برای دیگران توضیح دهید که این بچه‌ها ذاتا پرجنب و جوش هستند  و کاری هم از دست شما به عنوان پدر و مادر برنمی‌آید!



مهربان و البته کمی فضول

مهربانی خصوصیتی است که به وفور در فرزند خرداد ماهی شما پیدا می‌شود و صد البته شما از این موضوع به شدت لذت می‌برید اما در عین حال هم می‌توانید مانع سرک کشیدن این بچه‌ها به مسائل مختلف شوید. شاید شما اسمش را فضولی بگذارید اما این خصوصیت دیگر فضولی نیست بلکه کنجکاوی است. تلاش برای سرکوب کردن این اخلاق بچه‌های متولد خرداد نتیجه مثبتی نخواهد داشت چون در واقع شما بدون این‌که بدانید آینده این بچه را دستکاری کرده‌اید. پس اجازه دهید این بچه‌ها کنجکاوی کنند اما در عین حال بد نیست اگر چشم‌تان به او باشد تا از او در برابر خطرات احتمالی جلوگیری کنید.



او را گم نکنید!

شاید این بخش از مطلب کمی نگران‌تان کند اما به هر حال بد نیست اگر در این باره كمی هوشیار باشید. كودك خردادی شما کاملا ناخودآگاه به این طرف و آن طرف سرک می‌کشد و کنجکاوی می‌کند و در این راه، سری نترس دارد. بنابراین اگر در یک لحظه ناغافل او را مقابل چشمان‌تان ندیدید و مجبور شدید چند دقیقه‌ای حتی نیم ساعت دنبالش بگردید، هرگز تعجب نکنید. همه این‌ها را گفتیم تا برسیم به اینجا که وقتی با او بیرون می‌روید دستش را رها نکنید یا این‌که حداقل چشم از این کوچولو برندارید. باور کنید او این قابلیت را دارد که خیلی راحت و بدون هیچ دغدغه‌‌ای از شما دور شود چون در دنیای کوچک خود به دنبال کشف چیزهای جدید است. هرگز برای محافظت از این كودك او را در فضای بسته مثل خانه نگهداری نکنید بلکه اجازه دهید همراه شما به بیرون از خانه بیاید و دنیا را با چشم‌های معصوم و کوچکش‌ ببیند.



وقتی حرف‌تان را گوش نمی‌دهند!

لطفا در تعبیر و تفسیر مسائل مختلف این بچه‌ها را مجبور نکنید تا بنشینند و به جزئیات حرف‌های‌تان گوش بدهند.اگر این کار را کردید و بعد بی‌توجهی دیدید عصبانی نشوید. در واقع آن‌ها همان ابتدای کلام شما تا ته ماجرا را خوانده‌اند ودیگر نیازی نیست توضیح بیشتری برای‌شان تکرار کنید. آن‌ها را به قدری عصبانی کرده‌اید که دیگر هرگز حاضر نیستند به حرف شما گوش بدهند و در نتیجه کاری را انجام می‌دهند که نباید انجام دهند. پس بهتر است به همان تذکر اولیه‌ای که به کودک خرداد ماهی خود می‌دهید اکتفا کنید چون همان یکی کافی است.



بچه‌های چند بعدی

لطفا اشتباه نکنید كودك شما در هیچ کاری سرعت ندارد و ممكن است فكر كنید بی‌قرار است. در واقع بچه‌های خردادی بی‌قرار نیستند بلکه این توانایی را دارند تا در یک زمان چند کار مختلف را البته در نهایت آرامش به پیش ببرند. شاید به زمان احتیاج داشته باشند اما می‌توانند همزمان روی چند کار مختلف تمرکز کنند. خوشحال باشید چون آن‌ها تک بعدی نیستند و برعکس قابلیت این را دارند که در آن واحد وقت‌شان را روی چند موضوع مختلف بگذارند و اتفاقا درباره همه این مسائل دقیق هم باشند. خب این یعنی بچه‌های متولد خرداد وقتی بزرگ می‌شوند قابلیت کنترل اوضاع و شرایط متفاوت را به طور همزمان خواهند داشت.



وقتی شما را می‌خندانند!

طبع شوخ این بچه‌ها چیزی نسیت که از دیگران پنهان بماند، خیلی راحت شما را به خنده می‌اندازند. حالا فرقی هم ندارد 4- 3 ساله باشند یا 20 ساله. در ضمن بهتر است بدانید که خیالبافی این بچه‌ها هم به مراتب قوی است و اصلا بعید نیست اگر یک ماجرای واقعی را با تخیل ترکیب کنند و شما را شگفت‌زده کنند. در چنین مواقعی لطفا آن‌ها را به دروغگویی متهم نکنید چون غرض اصلی این بچه‌ها دروغگویی نیست بلکه فقط رویابافی بی‌نظیر خود را چاشنی واقعیت کرده‌اند و ماجرا را با آب و تاب بیشتری برای‌تان تعریف کرده‌اند. اما این خصوصیت اخلاقی با گذشت سال‌ها کمرنگ می‌شود و فقط واقعیات زندگی هستند که توجه کودک خرداد ماهی شما را به خود جلب می‌کنند.



حواس‌پرت‌های کوچولو!

اگر چه بچه‌های متولد خرداد قادرند در آن واحد روی چند موضوع تمرکز کنند اما ساده‌تر از آنچه بتوانید تصورش را بکنید حواس‌شان پرت می‌شود! کافی است یک پرنده از بالای سرشان پر بزند  تا همه هوش و حواس‌شان را از دست بدهند. اگر خیلی کوچک باشند اصلا بعید نیست بابت این‌که حواسشان پرت شده گریه را آغاز کنند اما وقتی بزرگتر هستند، بهتر می‌توانند خودشان را کنترل کنند. البته گریه کردن مخصوص دخترهای متولد خرداد است و پسرها کمتر دچار این همه ناراحتی می‌شوند!



به دستان ماهر او اعتماد کنید!

آیا می‌دانید دستان كودك خرداد ماهی می‌توانند تضمینی برای آینده شغلی کوچولوی شما باشند؟ شاید یک روز دستش را تا آرنج داخل خمیر کیک شما فرو کرده باشد! شاید هم روزی دیگر با دستان کوچکش گل‌های نازپرورده باغچه خانه را چیده باشد و خلاصه این‌که شاید این دست‌ها خیلی کارها کرده باشند که نباید می‌کردند اما بدانید که این انگشتان کوچک روزی روزگاری نه چندان دور یا یک ساز موسیقی را نوازش می‌کند و از کوچولوی امروز شما نوازنده‌ای بزرگ می‌سازد یا این‌که با تجربه هر چه تمام‌تر در قالب دستان یک پزشک متخصص قلب و عروق یک بیمار را زیر تیغ جراحی به دست می‌گیرد و او را از خطر مرگ نجات می‌دهد. یادتان هست که پیشتر از توانایی نگارش او با هر دو دستش گفتیم! این همان دستانی  است که در آینده حرفه‌ای  کودک شما نقش اساسی ایفا خواهد کرد. فقط کافی است چند سالی صبر کنید.


[موضوع : روانشناسی کودک]
[ پنجشنبه 11 / 3 / 1391 ] [ 12:34 قبل از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]
 
در تشویق کودک چگونه باید عمل کنیم تا بیشترین فایده را از آن ببریم و در نهایت به رشد و بهبود صفات مثبت او منجر شود.
 
راز: بدون هیچ تردیدی یکی از مهم ترین و کارآمدترین ابزارهای تربیتی، تشویق کردن است. از آنجا که کودک تمایل بسیار زیادی به جلب توجه و تاییدشدن دارد، به تشویق و تحسین واکنش مثبت نشان می دهد و به او اطمینان خاطر می دهد که موردتوجه قرار گرفته است. از این رو تشویق کردن، نه تنها موجب تقویت و پرورش رفتارهای مثبت می شود بلکه آرامش و نشاط کودک را درپی خواهد داشت.

متاسفانه با تمام آثار مثبتی که تشویق و ترغیب کودک به دنبال دارد، اغلب افراد کمتر آن را به کار می گیرند. تصور کنید که شما می خواهید پیچی را باز کنید. با اینکه پیچ گوشتی مناسبی در جعبه ابزار خود دارید اما بدون توجه به آن تلاش و تقلا می کنید که با چنگ و دندان و چاقو، پیچ را باز کنید. طبیعی است که یا موفق نمی شوید و یا با صرف انرژی فراوان و خستگی زیاد این کار را انجام می دهید.

تشویق کردن، ابزاری بسیار عالی در جعبه ابزار تربیتی شماست که باید از آن بهره فراوان ببرید. اما گاهی به نظر می رسد تشویق های ما موثر واقع نمی شود و یا اینکه نتیجه معکوس می دهد. گله و شکایتی که برخی والدین در مشاوره ها دارند این است که می گویند هرچه فرزندمان را تشویق می کنیم اثر چندانی ندارد.

پاسخ اینجاست که چه بسا این ابزار به شیوه ای درست و صحیح به کار گرفته نمی شود. ما در این بحث، به بایدها و نبایدهای تشویق می پردازیم و اینکه در تشویق کودک چگونه باید عمل کنیم تا بیشترین فایده را از آن ببریم و در نهایت به رشد و بهبود صفات مثبت او منجر شود.


1- فراوان تشویق کنید

متاسفانه برخی والدین در استفاده از ابزار تشویق، صرفه جویی می کنند و به سختی و به ندرت این کار را می کنند. البته علت آن هم بیشتر در دو نکته نهفته است: اول اینکه تشویق کردن، یک رفتار اکتسابی است که فرد باید از خانواده و والدین خود آموخته باشد. فردی که در خانواده و به خصوص از ناحیه والدین خود تشویق نشده باشد و چه بسا در محیطی که پر از تنبیه و تحقیر و سرزنش بوده بزرگ شده باشد، هرگز تشویق کردن را نمی آموزد و نمی تواند مشوق خوبی برای فرزند خود باشد.

2- او را غافلگیر کنید

یکی از نکات مهم در تشویق، این است که باید تلاش کنید وقتی کودک به  کار خوب و مثبتی مشغول است، او را غافلگیر کنید و بگویید رفتار خوبش را دیده اید. متاسفانه برخی از والدین کاری به کار کودک ندارند اما به محض آنکه خطایی از او می بینند مچ او را می گیرند. تصور کنید کودکی با همبازی اش آرام مشغول بازی است و پدر و مادرش به او اعتنا و توجهی ندارند اما به محض اینکه در حین بازی متوجه می شوند کودکشان حرف زشتی زد و یا کار خطایی کرد، او را مواخذه می کنند که این چه حرف و رفتاری بود که از تو سر زد. در صورتی که درست باید عکس این باشد. در خطاها تا آنجا که می شود باید اغماض کرد و در عوض رفتار مثبت را دید و تشویق کرد. برای مثال وقتی کودک مشغول مرتب کردن اسباب بازی هایش است سرزده به اتاق او بروید و گویید، «آفرین، دیدمت که داشتی اتاقتو مرتب می کردی.»

3- تشویق باید به اندازه و متناسب با کار باشد

اگر تشویق کردن های شما به اندازه و متناسب نباشد به طور حتم آثار مخربی به دنبال خواهد داشت. فرض کنید فرزند شما کار خوبی انجام داده است و شما می خواهید او را تشویق کنید، نخست باید ببینید چه اندازه و میزانی از تشویق با این کار تناسب دارد. اگر اندازه تشویق از مقدار کار بیشتر باشد، باعث پرتوقعی فرزند می شود. به عنوان نمونه والدینی که بسیار علاقه مند به درس خواندن و قبولی فرزندشان در کنکور هستند، گاهی به او وعده های عجیب و غریب می دهند. برای مثال، «اگر دانشگاه قبول بشی، برایت فلان ماشین را می خرم»!!! بی شک این اندازه از پاداش و تشویق با کار او تناسبی ندارد. تصور کنید او درس خواند و در آزمون ورودی دانشگاه هم پذیرفته شد و شما هم برای او ماشین خریدید، اما برای تقویت رفتار خوب بعدی، باید نرخ و میزان پاداش را بالا ببرید. حتی در تشویق های کلامی هم باید اندازه را رعایت کرد.

4- تشویق باید متنوع باشد

در تشویق همیشه تنوع به خرج دهید. اگر همیشه به یک شکل کودک را تشویق کنید، دچار دردسر می شوید. گاهی او را در آغوش بگیرید و ببوسید. گاهی او را با کلام خود تشویق کنید. گاهی باری او جایزه بخرید. گاهی برای تشویق او را به پارک یا میهمانی ببرید. گاهی برای او خوراکی بخرید. گاهی امکانی را در اختیار او بگذارید و گاهی با او بازی کنید. اگر در تشویق تنوع داشته باشید، کودکتان وابسته نمی شود. دقت کنید که اگر همیشه به منظور تشویق، برایش خوراکی بخرید شکمو می شود، اگر همیشه او را به گردش ببرید به اصطلاح ددری می شود و مدام از شما می خواهد که بیرون برود.


متاسفانه بسیاری از والدین تنها روی یک نوع تشویق تمرکز می کنند و این اثر تشویق را خنثی می کند؛ به خصوص مراقبت باشید تشویق روی «پول» استوار نباشد. از آنجا که والدین دقت کافی و یا حوصله لازم را ندارند اغلب سعی می کنند پاداش ها و تشویق ها مالی باشد، که این فرزند را متوقع می سازد.

5- وعده ندهید

در تشویق کردن، مراقب باشید کمتر وعده بدهید که «اگر چنین نکنی و چنان کنی، فلان کار را برایت انجام می دهم» - برای مثال اگر غذایت را بخوری، به پارک می برمت، اگر در میهمانی مودب و آرام باشی، برایت بستنی می خرم و اگر اسباب بازی ات را به دختر خاله ات بدهی فردا برایت عروسک می خرم. تشویق و پاداش اگر با وعده و وعید همراه باشد کودک کاسب می شود. می گویند پدری به کودکش گفت: «اگر دست هایت را بشویی دویست تومان بهت می دهم و اگر دست و پاهایت را باهم بشویی چهارصد تومان.» کودک گفت: «بابا اگر حمام بروم چقدر می دهی؟»

6- تشویق بلافاصله بعد از عمل باشد

توجه داشته باشید که هدف ما از تشویق کردن این است که یک رفتار خوب در کودک ما تداوم و توسعه یابد. درواقع، تشویق حکم تقویت کننده رفتار را دارد. هرچه فاصله بین عمل خوب و تشویق کمتر باشد، این رفتار بیشتر تقویت می شود و تشویق موثرتر است و هرچه فاصله بیشتر شود، دیگر آن پاداش، چندان تقویت کننده نیست.

اگر کودک شما امروز در میهمانی رفتار بسیار خوب و مودبانه ای داشت، وقتی از خانه برگشتید بلافاصله اظهار رضایت کنید و به عنوان پاداش این کار خوب، نیم ساعت با او از جان و دل بازی کنید؛ هرچه زودتر، بهتر.

7- تشویق طلایی شما، مقایسه ای نباشد
مراقب باشید هیچ وقت کودک را در مقام مقایسه با کودکان دیگر تشویق نکنید. برای مثال هرگز نگویید: «آفرین، از همه بچه های فامیل مودب تر هستی، از همه همکلاسی هایت نمره بهتری گرفتی یا از خواهرت مسوولیت پذیرتر هستی.» چنین صحبت هایی، کودک را مدام در مقام مقایسه ذهنی قرار می دهد و روحیه برتری طلبی بیمارگونه ای به او می دهد که در نهایت باعث غرور او می شود. اگر هم می خواهید این کار را بکنید او را با گذشته خود مقایسه کنید و تشویق کنید. برای مثال بگویید: «آفرین، نسبت به ماه گذشته در درس خواندن جدی تر شده ای.»


8- تشویق باید مشخص و دقیق باشد

بی شک باید برای کودک مشخص کنید چه رفتارهایی برای شما مطلوب و ارزشمند است و باعث خوشحالی و رضایت شما می شود و چه رفتاری را  تشویق می کنید.

گفتن این جمله که «آفرین، امروز خیلی دختر خوبی بودی»، به هیچ عنوان فایده ای ندارد و باعث تقویت رفتار خوب او نمی شود. باید خیلی دقیق و مشخص بگویید: «من امروز خیلی راضی هستم، چون دیدم در میهمانی با اینکه خیلی دوست داشتی چندتا شیرینی برداری و بخوری ولی به یک شیرینی قناعت کردی.»

9- تشویق باید در حضور کودکان دیگر متعادل باشد

ممکن است شما دو فرزند داشته باشید که این لحظه، یکی از آنها رفتاری بسیار خوب و در خور تحسین انجام داده است و می خواهید او را تشویق کنید. مراقب باشید حالا که نگاه دقیق فرزند دیگرتان هم به شماست، در تشویق اعتدال را رعایت کنید. برخی والدین برای آنکه فرزند دیگرشان را به کار خوب ترغیب کنند، از فرزند اول خود به طور ویژه و فوق العاده، تجلیل می کنند و او را بسیار مورد تشویق قرار می دهند. چنین رفتاری نه تنها فرزند دوم شما را به کار خوب تحریک نمی کند بلکه زمینه ساز حسادت می شود.

10- تشویق، زمینه لغزش و خطا نشود

نکته بسیار مهم و آخر اینکه مراقب باشید تشویق به خودی خود زمینه ساز یک خطا و انحراف جدی نشود. متاسفانه برخی از والدین برای آنکه فرزندشان فلان کار خوب را انجام دهد، پاداش های خطرناکی می دهند که بسیار ویرانگر است. این نوع تشویق متاسفانه درباره فرزندان بزرگ تر شیوع بیشتری دارد. پدر و مادر برای تشویق فرزند خود برای او وسیله ای خوب می خرند و یا به او یک آزادی عمل عجیب می دهند و اینها اغلب هم با وعده های محکم همراه می شود. «اگر دانشگاه قبول بشی می تونی شب تا دیروقت بیرون باشی، با دوستات مسافرت بری و...»

همیشه با خود بگویید آیا پاداشی که می دهم، وسیله ای که می خرم یا آزادی عملی که می دهم، به خود خود تباهی و ویرانی به دنبال دارد یا نه.


[موضوع : روانشناسی کودک]
[ پنجشنبه 11 / 3 / 1391 ] [ 12:29 قبل از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]
 
اگر کودک شما منزوی و غیر اجتماعی است توصیه های زیر می تواند کمکتان کند
 

روزنامه سلامت: بچه ها از نظر سرشتی و ذاتی با هم متفاوت هستند. بعضی از کودکان معاشرتی تر و اجتماعی ترند و راحت تر با دیگران ارتباط برقرار می کنند ولی از طرف دیگر کودکی را می بینیم که منزوی و گوشه گیر است و بیشتر تمایل دارد وقت خود را در کنار مادر سپری کند.

علاوه بر مساله سرشت و ذات، بسیاری از کودکان هستند که اضطراب جدایی از مادر را دارند. دسته دیگری از کودکان از اضطراب اجتماعی رنج می برند. در هر صورت این دو دسته آخر کسانی هستند که به بیماری اضطراب مبتلا هستند و مداخلات روان پزشکی به موقع می تواند برای آنها بسیار سودمند باشد. اگر کودک شما منزوی و غیر اجتماعی است توصیه های زیر می تواند کمکتان کند:


۱) در صورتی که وابستگی کودک به شما خیلی زیاد است، لحظه ای از شما جدا نمی شود و اصرار دارد نزد شما بخوابد و...، حتما به یک روان پزشک اطفال مراجعه کنید.

۲) ترس و اضطراب او را درک کنید و بپذیرید اضطراب او واقعی است و او را به دلیل جمع گریزی و ارتباط برقرار نکردن با دیگران شماتت نکنید. چنانچه به طور مستقیم روی رفتارهای فوق تمرکز کنید: «چرا به دیگران سلام نمی دی، چرا به من چسبیدی و منو ول نمی کنی، مثل بچه آدم سلام بده و...» اعتماد به نفس کودک را از او سلب می کنید و موجب تشدید رفتارهای فوق می شوید.

۳) او را با بچه های دیگر که ارتباط بهتری در جمع دارند، مقایسه نکنید: «می بینی سارا چقدر قشنگ حرف می زنه، شعر می خونه و...»

۴) زمانی که کودک شما با بچه های دیگر دوست می شود و بازی می کند، در میهمانی ها از شما جدا می شود و شب را به تنهایی در اتاق خودش می خوابد، او را تشویق و از او تعریف کنید. تشویق شما می تواند کلامی باشد و هزینه ای برای شما در برنداشته باشد: «آفرین، چقدر بلند سلام دادی، مامان بزرگش! دیشب سامان تنها روی تخت خودش خوابیده و...»


۵) اگر کودک مرتب از شما آویزان است و روی پاهای شما می نشیند، به او بگویید که می تواند کنار شما بنشیند نه روی زانوهایتان و اگر این کار را بکند، زمان برگشتن از میهمانی او را به پارک می برید.

۶) انتظار نداشته باشید کودک شما به طور ناگهانی و یک شبه تغییر کند. تلاش های کوچک او را ببینید و قدر بنهید.

۷) کودکان پسر را تشویق کنید که ارتباط بهتری با پدر خود برقرار کنند. مسلم است برای پسربچه ۵ ساله ای که مدام با مادر است ارتباط بیشتر با پدر باعث می شود بتواند تطابق و همانندسازی بهتری با جنسیت خود برقرار کند و برای ایفای نقش مردانه آماده شود.

۸) شما نیز باید پس از اینکه مهارت های لازم را به کودک خود آموختید، اضطراب خود را کنترل کنید. به عنوان مثال، ممکن است نگران تردد کودک خود از خیابان باشید ولی نمی توانید تا سن ۲۰ سالگی او را از خیابان رد کنید! پس باید به او این مهارت را بیاموزید، با وی آن را تمرین کنید و آرام آرام فرصت بدهید خودش به تنهایی آن را تجربه کند.


[موضوع : روانشناسی کودک]
[ پنجشنبه 11 / 3 / 1391 ] [ 12:20 قبل از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]
 
شما می توانید با استفاده از پازل های ساده، از سن پایین عادت فکر کردن را در کودک تقویت کنید.
 

مهدپرتال: بسیار مفید خواهد بود که کودک شما بتواند الگوهایی از وقایع زندگی، اعم از الگوهای برنامه ریزی و سیاست گذاری و نیز الگوهای طراحی و راهبردی، استنتاج و ترسیم کند. شما می توانید با استفاده از پازل های ساده، از سن پایین این عادت فکر کردن را در کودک تقویت کنید.

از کودک خود بخواهید روی یک تکه کاغذ نقاشی بکشد و سپس از او بخواهید آن را به کمترین تعداد، یعنی دو قسمت ببرد و مجددا با استفاده از آن دو قسمت تصویر اصلی را بسازد، و بعد آن را به بیشترین تعداد ببرد و همین کار را انجام دهد. به تدریج که کودک تان بزرگ تر می شود می توانید نقاشی های مفصل تری بکشید و مانند یک پازل پیچیده آن را به قطعات بیشتری تقسیم کنید.


شما می توانید با خواستن از کودک تان که صورت های شاد و صورت های غمگین بکشد به او کمک کنید تا با احساس های خود ارتباط برقرار کند و احساس های دیگران را بشناسد. عکس های افراد مختلفی را که می شناسد به او نشان دهید و از او بخواهید احساس افراد داخل عکس را بیان کند. این کار به کودک شما کمک می کند تا نه تنها احساس های مختلف را بشناسد، بلکه با دیگران همدلی کند و ارتباط نزدیک تری با آنها برقرار سازد. بعدا می توانید او را با روزنامه ها مختلف آشنا کنید. بعضی از بچه ها حتی در بین هجده ماهگی به تماشای مجله های رنگی علاقه دارند و نام اشیایی را در آنها می گویند و به چیزهایی که نام آنها گفته می شود اشاره می کنند.


در سنین بالاتر می توان چهره ها را به آنها نشان داد و سوال هایی مانند فکر می کنی آن شخص چه احساسی دارد؟ یا چهره او چه احساسی را نشان می دهد؟ از آنها پرسید. آنگاه می توان درباره اینکه چطور می توان با آنها همدردی کرد و یا آنها را آرام کرد، صحبت کرد. وقتی کودک تان کمی بزرگ تر شد می توانید آدمک هایی بکشید و از او بپرسید وضعیت های مختلف آنها از نظر احساسی چه مفهومی دارد. بعدا از کودک خود بخواهید آدمک هایی بکشد و احساس های مختلف آنها را نشان دهد. از نقاشی برای گسترش دید کودک خود از جهان نیز می توانید استفاده کنید.


یک فکر خیلی ساده این است که وقتی آب از دست تان می ریزد چه اتفاقی می افتد شما و کودکتان می توانید یک نقاشی بکشید که در آن یک ظرف آب واژگون شده و آب آن روی کف اتاق ریخته و یک حوضچه کوچک ساخته است. یا از لبه میز به صورت قطره ها و ترشح های درشت روی کف اتاق می ریزد. این نوع تمرین ها حافظه کودک شما را تقویت می کند و ادراک های او را از دنیای اطراف عمق می بخشد. هر وقت که مشغول گفتن یا نوشتن داستان هستید یا زمانی که کودک تان آنقدر بزرگ شده است که این کارها را خودش انجام دهد، همیشه از او بپرسید که آیا می توان قسمتی از داستان را به تصویر کشید.

ابتدا به او کمک کنید و بعدا از او بخواهید تصویری بکشد تا آنچه را در مخیله خود دارد تجسم کند وآن را با تصاویر نشان دهد، نه فقط با کلمات، حتی در حین گفتگو می توانید موضوع تصاویر ذهنی را مطرح کنید و او را وادار کنید تصویر ذهنی خود را با کلام ونه فقط با نقاشی بیان کند.


[موضوع : آموزشی -تربیتی]
[ پنجشنبه 11 / 3 / 1391 ] [ 12:18 قبل از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

 

 

این کاردستی و کلاژ زیبا را می توانید برای مناسبت های مختلف مثلا روز پدر درست کنید و با گذاشتن عکس بچه ها در چرخ های این قطار کاردستی، جلوه خاصی به این قاب عکس جالب بدهید. همچنین این کاردستی می تواند به عنوان کاردستی علمی و آموزشی برای آموزش شکلهای هندسی در دوره دبستان مورد استفاده قرار گیرد.

کاردستی جالب قاب عکس قطار پس ازنوشتن جملات زیبا برای تبریک روز پدر، می تواند به عنوان هدیه یا کارت تبریک برای روز پدر به کار برود. طرز درست کردن این کاردستی و کولاژ / کلاژ قشنگ در ادامه آمده است:

 

برای درست کردن کارت تبریک قطار به مواد زیر نیاز دارید:

کاغذ یا مقوای رنگی در رنگهای متنوع

عکس های کوچک از بچه ها و اعضای خانواده

چسب و قیچی

روش ساخت این کاردستی بسیار آسان است. تکه های کلاژ قطار را  مشابه تصویر بالا روی مقوای رنگی با مداد کشیده و  دورش را ببرید.

در صورتیکه کشیدن اجزای قطار برای شما سخت است، می توانید از تمپلیت آماده کاردستی قطار کودک سیتی استفاده کنید. تمپلیت آماده این کاردستی را از فایل پی دی اف زیر دریافت نمایید:

roozepedar-KC

بعد مانند عکس بالا، تکه های ترن را روی مقوای زمینه بچسبانید.

سپس عکس بچه ها را درون چرخ های ترن بچسبانید.

در آخر یک جمله جالب برای تبریک روز پدر بر روی محل دود قطار بنویسید.

این کاردستی جالب و جدید می تواند به عنوان قاب عکس هم استفاده شود.

امیدوارم این کاردستی جالب را به همراه کودکان درست کنید و به پدرهای عزیز هدیه بدهید!

احتمالا پدرها این قاب عکس زیبا را به سرکارشان ببرند، روی میزشان بگذارند و به  خاطر این حسن سلیقه  به شما آفرین بگویند!!!

نکته آموزشی : در کاردستی قطار، از انواع شکل های هندسی شامل اشکال ذوزنقه ، متوازی الاضلاع ، نیم دایره و دایره استفاده شده که برای تدریس مبحث هندسه دوران دبستان  و درس ریاضی کلاس چهارم ابتدایی مناسب است.

تالیف: سایت کودک سیتی



[موضوع : کاردستی]
[ چهارشنبه 10 / 3 / 1391 ] [ 3:14 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

کاردستی تاج برای دختر خانم ها

وسایل:فوم یا کاغذ مقوا ورنگ ومروارید وقیچی وچسب..ولاستیک

 

 

روش کار:

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

طرح دیگر

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

 

تم تصغیر الصورة للحجم المناسب للتصفح

خاله سارا



[موضوع : کاردستی]
[ چهارشنبه 10 / 3 / 1391 ] [ 3:01 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

نه گفتن به هرچیزی

 

 

یکی از تحولات بسیار مهمی که در دوران نوجوانی در فرزندان خانواده رخ می دهد کسب استقلال است که ریشه و اساس این استقلال در سالهای اول زندگی یعنی حدودا یک سال و نیمگی پایه گذاری می شود.

 

در حقیقت استفاده مداوم فرزند نوپای شما از واژه "نه" ریشه در تمایل او برای کسب ....

 

پدر و کودک

 

اگر والدین با شیوه های تربیتی صحیح و مناسب آشنا باشند می توانند به میزان زیادی از به وجود آمدن اختلالات رفتاری فرزندان خود بکاهند، این کاهش به معنی پیشگیری است. پیشگیری از نظر زمانی و اقتصادی کم هزینه تر از درمان است. لذا همواره والدین باید در ارتباط با فرزندانشان به فکر پیشگیری باشند.

 

یکی از تحولات بسیار مهمی که در دوران نوجوانی در فرزندان خانواده رخ می دهد کسب استقلال است که ریشه و اساس این استقلال در سالهای اول زندگی یعنی حدودا یک سال و نیمگی پایه گذاری می شود.

 

در حقیقت استفاده مداوم فرزند نوپای شما از واژه "نه" ریشه در تمایل او برای کسب استقلال دارد که شدت این رفتار آن قدر در این سن زیاد است که به آن اصطلاحا " نه یک و نیم سالگی" اطلاق می شود.

 

برای اینکه کودک بتواند در انجام برخی از کارهایش کم کم مستقل شود و به زندگی خود ادامه دهد بایستی به طریقی از دوره پیشین رشد یعنی نوزادی و ناتوانی مطلق فاصله بگیرد و به کسب مهارتهای جدید بپردازد. انتقال موفقیت آمیز این امر باعث بوجود آمدن تغییراتی در مفهوم خویشتن می شود که این کار چندان ساده نیست و بدون کمک والدین آگاه کودک به چنین مرحله ای نمی رسد. لذا کودک جهت سازگاری با محیط نیاز دارد که تجربه کند که البته این تجربه کردنها و همچنین نه گفتنهای دایمی که گاه در چشم والدین شکل لجاجت را به خود می گیرد ، توام با دشواری هایی برای والدین است. لذا در ادامه روشهایی برای کنار آمدن با آن ارایه می گردد:

 

تمایل فرزندتان به استقلال می تواند به مفهوم این باشد که رفتارهای منفی و غیر عاقلانه بسیار زیادی از او سر می زند که باعث گیج شدن و یا حتی بدتر از آن باعث عصبانیّت و رنجش شما می شود.

 

برخی از این رفتارها عبارتند از اجازه ندادن به شما برای آویختن کیف مدرسه، پس زدن غذای که هفته گذشته به شدت به آن علاقه داشته و اصرار کردن به شما برای انجام یک کار غیر ممکن مانند پیدا کردن اسباب بازی که بتواند آن را همه جا با خودش همراه داشته باشد.

 

در برخی از کودکان این مرحله چندان طولانی نمی شود اما در برخی دیگر این رفتارها را تا ماهها و یا حتی در تمام دوران کودکی خود ادامه می دهند که کنار آمدن با این موضوع برای بسیاری از والدین دشوار است.

 

اطلاع از اینکه این رفتارها جز روند طبیعی رشد بچه هاست می تواند مهم باشد.کودکان در واقع با این اقدامات، یافته های جدید خود را که می تواند به یک استقلال جدید ختم شود امتحان می کنند.
اگر سعی کنید در ابتدای دوران نوپایی فرزندتان، منزل تان را ایمن کنید تا از شدت مشکلات تان بکاهید برای اعصاب خودتان و البته ایمنی فرزندتان بسیار مفید خواهد بود
اقدامات مثبت

 

در ضمن تنظیم وعده های منظم غذایی و خواب می تواند بسیار موثر باشد زیرا از خستگی یا گرسنگی مفرط فرزندتان و نق زدنهای کودکتان جلوگیری می کند.

 

به شدت مراقب باشید که استفاده از کلمه "نه" را در صحبت هایتان به کمترین مقدار ممکن برسانید تا جایی که می توانید درخواست های خود را به طور مثبت مطرح کنید مانند:" دوچرخه ات را در پیاده رو بگذار" به جای اینکه بگویید" داخل خیابان نرو"

 

اگر می خواهید درخواستی را نپذیرید از عباراتی نظیر" چه فکر خوبی بعدا آن را انجام می دهیم" به جای "نه لازم نکرده الان سرم به شدت شلوغ است و وقت انجام این کار نیست" استفاده کنید.

 

اگر فرزندتان لجباز و کله شق است و گاهی با شما مشاجره می کند، تا جایی که می توانید صبور باشید و به یاد داشته باشید که این دوران برای همیشه ادامه نخواهد داشت. بچه ها نیاز دارند تا جایی که ممکن است کارهایی را برای خودشان انجام دهند لذا سعی نکنید بیش از حد کنترل شان کنید مثلا ممکن است به جای نشستن در صندلی مخصوصش در اتومبیل شروع به بالا رفتن از آن کند در این موقعیت شما نباید عصبانی شوید تنها یک بار به وی هشدار دهید که بر سر جایش بنشیند اگر قبول کرد که هیچ؛ در غیر این صورت اقدام به زور نکنید بلکه به او تذکر دهید که" یا همین الان در صندلی ات می نشینی یا اینکه مجبوری اینجا تنها بمانی و من می روم" احتمالا با این پیشنهاد فرزندتان بر سر جایش مستقر می شود.
مادر و کودک

 

اگر در جایی به دلیل خاصی مثل حفظ سلامتی کودک مجبور به استفاده از کلمه "نه" هستید آن را با نرمی و ملایمت بگویید. بدون آنکه عصبانی شوید منظورتان را به او برسانید. برای کودکان کمی بزرگتر ممکن است مجبور باشید عکس العمل خاصی را نشان دهید مثلا او را از دو شاخه برق دور کنید و در عوض وسیله ای برای بازی کردن به او بدهید تا حواسش پرت شود.

 

از تاکتیکهای هوشمندانه استفاده کنید مثلا در بسیاری از موارد گفتن" حاضرم در بستن بند کفش با هم مسابقه بدهیم " خیلی بهتر از این است" بند کفشهایت را ببند" جواب می دهد.

 

به کودکتان گزینه های بیشتری را پیشنهاد دهید تا مشاجرات به حداقل برسد و پاسخ " نه" نشنوید. مثلا " دوست داری پیراهن قرمزت را بپوشی یا شلوار مشکی ات را؟" یا " سیب می خوری یا پرتقال؟"

 

 

 

وقتی رفتار مناسبی از خود نشان می دهد از او قدردانی کنید تا مشوق انجام این کار در آینده باشید. یکی از مهمترین تکنیکها در مواجهه با کودکان نوپا استفاده از تکنیک حواس پرت کردن است تا جایی که ممکن است از این روش استفاده کنید تا جلوی بسیاری از مشاجرات گرفته شود مثلا" فکر می کنم صدای ماشین بابات میاد" و یا شروع به خواندن یک شعر کودکانه با صدای رسا کنید.

 

سعی کنید زمانی که کودکتان "نه " می گوید به او نخندید هر چند ممکن است به نظرتان جذاب باشد ولی اثرات بعدی آن جبران ناپذیر خواهد بود.

 

هر وقت فرصت پیدا کردید درباره اینکه چرا برخی رفتارها پذیرفتنی نیست برایش توضیح دهید هر چه که به تدریج فرزندتان بزرگ و بزرگتر می شود موارد بیشتری در این باره یاد خواهد گرفت اما می توانید این کار را زودتر انجام دهید مثلا اگر دست بزنی خواهد شکست و یا " داغ است و دستت می سوزد" و ..

 

از عبارات تعویق انداز استفاده کنید" شاید بعدا" ویا " بعد از شام نه".

 

پیشنهاد جایگزین بدهید" نمی تونی روی دیوار بنویسی اما می توانی روی این تکه کاغذ بنویسی"
ضمنا سعی کنید در مقابل رفتارهای فرزندتان نگرش مثبتی داشته باشید و به دنبال رفتار خوب در فرزندتان باشید و آن را تشویق کنید.

 

همچنین به خاطر داشته باشید که حتی الامکان در برابر فرزندتان سخت نگیرید و در برابر رفتارهای عصبی کننده آنها همواره این سوال را از خودتان بپرسید: آیا واقعا هر کاری که آنها انجام می دهند یک درد سر و مشکل لاینحل است یا برخی از آنها قابل اغماض است؟

 

 

 

بخش خانواده ایرانی تبیان

 



[موضوع : روانشناسی کودک]
[ چهارشنبه 10 / 3 / 1391 ] [ 2:48 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

صبح و سلام

 

صبح و سلام

صبح که میشه خروسم

می زنه زیر آواز

میگه دیگه بیدار شو

کوچولو از خواب ناز

از رختخواب دربیا

خورشید خانم بیداره

زمین چه روشن شده

با نور اون دوباره!

پاشو دیگه عزیزم

پاشو با لب خندون

سلام بکن  به بابا

به مادر مهربون



[موضوع : شعرهای کودکانه]
[ چهارشنبه 10 / 3 / 1391 ] [ 2:40 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

غُرومب

غُرومب

 

غُرومب غرومب صدا میاد

این صدا از کجا میاد؟

این صدای دعوای چند تا ابره

شکل اونا شبیه شیر و ببره

من می دونم صدا صدای رعده

 

بارون از این به بعده

 

چیک و چیک و چیک

 

چیک و چیک و چیک صدا میاد

 

این صدا از کجا میاد؟

 

این صدای بارون دونه دونه ست

 

دوست درخت و غنچه و جوونه ست

 

انگشتاشو می زنه پشت شیشه

 

دلم می خواد بارون بیاد همیشه

بخش کودک و نوجوان تبیان



[موضوع : شعرهای کودکانه]
[ چهارشنبه 10 / 3 / 1391 ] [ 2:37 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]

می خواهم زود خوب شوم

بیماری

به ساعت نگاه می کنم وقت خوردن داروهایم است می خواهم بلند بگویم:«مامان. . .» اما گلویم درد می کند. نمی توانم بلند شوم. سرم گیج می رود حس می کنم خیلی داغ هستم . مامان با یک لیوان آب و کیسه داروها می آید پیشم. داروهایم را می خورم. می گویم:

 

مامان یک کاری کن زودتر خوب بشوم.» می گوید:«باید چند روز صبر کنی.»می گویم:«برویم پیش یک دکتر دیگر. شاید داروهای او بهتر باشد.» می خندد. می گوید:«نه پسرم پیش هر دکتری بروی سرما خوردگی سه روز طول می کشد تا خوب بشود.» می گویم:«حوصله ام سر رفت خسته شدم از بس خوابیدم.»

بیماری

 

می گوید:«باید صبر و حوصله داشته باشی تا دورهبیماری تمام شود. اگر عجله نکنی و استراحت کنی،خوب می شوی وگرنه سه روز می شود پنج روز، ده روز.» - وای نه، دلم می خواهد خوب خوب بشوم. داروهایم را می خورم. می خوابم. مامانم زیر لب می گوید:«آفرین پسرم»



[موضوع : آی قصه قصه قصه]
[ سه شنبه 9 / 3 / 1391 ] [ 4:02 بعد از ظهر ] [ پریسا مامان رادین ]
صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 صفحه بعد
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

این وبلاگ رو برای پسرم رادین ثبت میکنم تا بتونم از این طریق به هوش و خلاقیت بیشترش کمک کنم. امیدوارم شما هم بتونید از این وبلاگ بهره لازم رو ببرید. هر انتقاد و پیشنهادی رو به گوش جان خواهم شنید. فرزند خوب ساختنی است نه داشتنی!
آرشيو مطالب
آمار وبلاگ
آنلاین : 7
بازدید امروز : 179
بازدید دیروز : 1642
بازدید هفته گذشته : 5548
کل بازدید : 975895
امکانات وب